Lehi jest prorokiem w Jerozolimie. Bóg ostrzega Lehiego we śnie, aby zabrał swoją rodzinę i opuścił Jerozolimę, ponieważ miasto zostanie zniszczone. Lehi wraz z rodziną przeprawia się przez ocean na kontynenty amerykańskie.

Laman i Lemuel, jego najstarsi synowie, nie wierzą ojcu. Ciągle narzekają i trudno im podążać za Bogiem. Lecz ich młodszy brat, Nefi, jest pełen wiary. Nefi zostaje wybrany przez Boga, aby przewodzić rodzinie i być ich nauczycielem.

Bracia i ich żony mają dzieci i rozchodzą się po ziemi. Laman i Lemuel nienawidzą Nefiego tak bardzo, że chcą go zabić. Ostatecznie lud ten dzieli się na dwie grupy: Nefitów i Lamanitów. Grupy te są często w stanie wojny, a ich wiara jest ciągle poddawana próbie. Wiara ta wypełnia strony Księgi Mormona w formie przepełnionych mocą kazań, życiowych lekcji i duchowych doświadczeń.

Po Swoim Zmartwychwstaniu Jezus ukazał się ludziom na kontynentach amerykańskich Nauczał o chrzcie i wybaczeniu. Uzdrawiał chorych i błogosławił ich dzieci. Ustanowił Swój Kościół. W przeciwieństwie do mieszkańców Jerozolimy, ci ludzie słuchali Jezusa. Potem żyli w pokoju przez setki lat.

Z czasem ludzie tracą wiarę i na nowo wybucha wojna, która unicestwia Nefitów. Lamanici, którzy przeżyli, są „wśród przodków Indian” (wstęp do Księgi Mormona).