Atrybuty Chrystusa
Równie istotne, jak to, co robimy w życiu, jest to, kim się stajemy. Jezus pokazał nam drogę i dał doskonały przykład.
Stawanie się na podobieństwo Chrystusa
Prośba, aby podążać za Jezusem, jest zaproszeniem do tego, aby brać z Niego przykład i stawać się podobnym do Niego. Ucz się o Nim i szukaj możliwości, aby wdrażać Jego atrybuty do swojego życia. Dzięki mocy Jego łaski możesz stawać się lepszą osobą, bardziej podobną do Chrystusa.
Wiara
Kiedy masz wiarę w Chrystusa, wierzysz w Niego jako w Syna Boga, Jednorodzonego Syna Ojca w ciele. Przyjmujesz Go za swojego Zbawiciela i Odkupiciela oraz postępujesz zgodnie z Jego naukami. Wierzysz, że twoje grzechy mogą zostać odpuszczone za sprawą Jego zadość czyniącej ofiary. Wiara w Niego oznacza, że ufasz Mu i masz pewność, że On cię kocha.
Wiara jest zasadą mocy. Bóg działa, okazując Swą moc, ale Jego moc zazwyczaj objawia się w odpowiedzi na wiarę. On działa zgodnie z wiarą Swoich dzieci. Wątpliwości i strach są przeciwieństwem wiary. Twa wiara w Jezusa Chrystusa wrasta w miarę, jak poznajesz Jego i Jego nauki. Kiedy zgłębiasz pisma święte, uczysz się Jego dróg, Jego miłości do wszystkich ludzi i Jego przykazań.
„A wiara jest pewnością tego, czego się spodziewamy, przeświadczeniem o tym, czego nie widzimy”.
— List do Hebrajczyków 11:1
Nadzieja
Nadzieja jest niewzruszoną ufnością, że Pan wypełni Swoje obietnice względem ciebie. Nadzieja manifestuje się w postawie pełnej zaufania, optymizmu, entuzjazmu i cierpliwości. Jest wiarą i oczekiwaniem na to, że coś się stanie. Kiedy masz nadzieję, przechodzisz przez próby i trudności z przekonaniem i wiarą, że wszystko będzie działało dla twojego dobra (zob. List do Rzymian 8:28). Nadzieja pomaga pokonać zniechęcenie. W pismach świętych nadzieja pokładana w Jezusie Chrystusie opisywana jest często jako pewność, że odziedziczysz życie wieczne.
„Musicie więc nieprzerwanie dążyć naprzód w Chrystusie, mając doskonałą jasność nadziei i miłość do Boga oraz wszystkich ludzi. Jeśli więc będziecie dążyć naprzód, delektując się słowem Chrystusa i wytrwacie do końca, oto tak mówi Ojciec: Będziecie mieli życie wieczne”.
— II Ks. Nefiego 31:20
Prawdziwa miłość i miłość
Prawdziwa miłość jest nieskalaną miłością Chrystusa. Obejmuje bezgraniczną miłość Boga do wszystkich Jego dzieci. Wszyscy mamy starać się rozwijać ten rodzaj miłości. Gdy będziesz się modlić o dar prawdziwej miłości, dąż do tego, aby wieść prawe życie i służyć innym ludziom, a poczujesz szczerą troskę o dobro i szczęście bliźnich. Będziesz unikać negatywnych uczuć, takich jak złość, zawiść, pożądanie czy mówienie negatywnych rzeczy o ludziach. Postarasz się zrozumieć ich oraz ich punkt widzenia. Będziesz wobec nich cierpliwy i spróbujesz pomagać im, gdy będą zmagać się z trudnościami i zniechęceniem. Prawdziwa miłość wynika z działania. Będziesz rozwijać prawdziwą miłość, gdy będziesz szukać możliwości służenia bliźnim i dawania czegoś od siebie.
„Miłość jest cierpliwa, miłość jest dobrotliwa, nie zazdrości, miłość nie jest chełpliwa, nie nadyma się, nie postępuje nieprzystojnie, nie szuka swego, nie unosi się, nie myśli nic złego, nie raduje się z niesprawiedliwości, ale się raduje z prawdy; wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko znosi. Miłość nigdy nie ustaje”.
— I List do Koryntian 13:4–8
Stań się najlepszą wersją siebie dzięki Jezusowi Chrystusowi. Misjonarze mogą pomóc.
Zmiana jest możliwa. Zacznij swoją podróż już dziś i spotkaj się z misjonarzami Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich. Umów się na spotkanie.
Dziękujemy! Wkrótce otrzymasz potwierdzenie.
Otrzymasz kilka wiadomości SMS lub na WhatAppie, aby potwierdzić swoją prośbę o wizytę lub przygotować się do niej.
Misjonarze z twojej okolicy skontaktują się z tobą.
Cieszymy się, że możemy porozmawiać z tobą o naukach Jezusa Chrystusa. Możemy się spotkać osobiście lub wirtualnie.
Błąd: Obecnie nie można przesłać formularza. Spróbuj ponownie lub odśwież stronę, aby zacząć od nowa.
Pytania i fragmenty z pism świętych do studiowania
Cnota
Cnota bierze swój początek w twych najskrytszych myślach i pragnieniach. Stanowi wzór myślenia i zachowania, oparty o wysokie normy moralne. Dobrą miarą twojej cnoty jest to, co czynisz przedmiotem swych myśli i działań, kiedy jesteś sam i sądzisz, że nikt na ciebie nie patrzy.
Osoby cnotliwe są czyste i duchowo nieskalane. Skupiają się na prawych, wzniosłych myślach i odrzucają ze swego umysłu myśli niegodne, które prowadzą do niewłaściwego postępowania. Przestrzegają Bożych przykazań. Modlą się o siłę, aby oprzeć się pokusom i czynić to, co jest prawe. Szybko odpokutowują za wszelki grzech czy błąd.
„Boska jego moc obdarowała nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas powołał przez własną chwałę i cnotę […]. Uzupełniajcie waszą wiarę cnotą, cnotę poznaniem, poznanie powściągliwością, powściągliwość wytrwaniem, wytrwanie pobożnością, pobożność braterstwem, braterstwo miłością. Jeśli je bowiem posiadacie i one się pomnażają, to nie dopuszczą do tego, abyście byli bezczynni i bezużyteczni w poznaniu Pana naszego Jezusa Chrystusa”.
— II List Piotra 1:3-7
Cierpliwość
Cierpliwość jest zdolnością do znoszenia opóźnień, kłopotów, przeciwieństw czy cierpienia bez popadania w złość, frustrację i niepokój. Jest to zdolność do czynienia woli Boga i zaakceptowania tego, że wszystko dzieje się zgodnie z Jego wyczuciem czasu Kiedy jesteś cierpliwy, nie załamujesz się pod wpływem presji i potrafisz ze spokojem i nadzieją stawić czoła przeciwnościom. Cierpliwość związana jest z nadzieją i wiarą — musisz czekać na wypełnienie obiecanych przez Pana błogosławieństw. Kiedy pracujesz nad pokonywaniem wad i słabości, musisz być cierpliwy wobec wszystkich ludzi, także wobec siebie.
„Chlubimy się też z ucisków, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość, a cierpliwość doświadczenie, doświadczenie zaś nadzieję; a nadzieja nie zawodzi, bo miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany”.
— List do Rzymian 5:3–5
Pokora
Pokora to gotowość do podporządkowania się woli Pana i uznania Jego zasługi w tym, co zostało dokonane. Pokora zawiera w sobie wdzięczność za Jego błogosławieństwa oraz zaakceptowanie faktu, iż ciągle potrzebujemy Jego boskiej pomocy. Pokora to nie oznaka słabości. To znak duchowej siły.
Przeciwieństwem pokory jest pycha, która jest potępiona w pismach świętych. Mieć pychę to ufać bardziej we własne siły, niż polegać na Bogu czy Jego sługach. Kiedy z pokorą ufasz Mu i uznajesz Jego moc i miłosierdzie, możesz mieć pewność, że Jego przykazania są dla twego dobra. Jesteś przekonany, że możesz uczynić wszystko, czego Pan od ciebie wymaga, jeśli na Nim polegasz.
„I jeśli ludzie przychodzą do mnie, ukazuję im ich słabość. Daję ludziom słabość, aby mogli być pokorni; i wystarczy mej łaski dla wszystkich ludzi, którzy się przede mną ukorzą; albowiem, jeśli się przede mną ukorzą i będą mieli wiarę we mnie, wtedy uczynię, że to, co w nich słabe, stanie się mocne”.
— Ks. Etera 12:27