Członkowie Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich oddają cześć Bogu w domach spotkań na całym świecie, a odwiedzający są zawsze mile widziani.

W zależności od wielkości kongregacji i innych okoliczności, dom spotkań może być dużym murowanym budynkiem kościelnym albo wynajętym lokalem. W każdym razie te domy spotkań są miejscami, w których ludzie regularnie gromadzą się na niedzielnych nabożeństwach, lekcjach, zajęciach towarzyskich itp. Jeśli chcesz razem z nami oddawać cześć Bogu, misjonarze pomogą ci znaleźć najbliższą kongregację.

Świątynie są oddzielone od codziennego świata, gdyż są miejscami świętymi, w których dokonujemy obrzędów wiążących nas z Bogiem i naszymi rodzinami na wieczność. Są to miejsca głębokiej czci, gdzie święci w dniach ostatnich, którzy przygotowali się do oddawania czci Bogu w świątyni, odkładają na bok to, co rozprasza uwagę, jak telefony komórkowe czy zwykłe rozmowy, aby skupić się na Bogu i Jego Synu, Jezusie Chrystusie.

Po ukończeniu budowy świątyni lub po jej gruntownym remoncie organizowane są dni otwarte dla wszystkich chętnych i wtedy można obejrzeć jej wnętrze. Po poświęceniu świątyni dla celów sakralnych, mogą do niej wchodzić jedynie członkowie Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, którzy włożyli pracę w przygotowanie się na to doświadczenie. Jednakże wiele poświęconych świątyń ma piękne tereny przyświątynne, a nawet centra dla odwiedzających, które są otwarte dla wszystkich.

Jezus nauczał, że chrzest jest konieczny, aby wejść do królestwa niebios (zob. Ew. Jana 3:1–13). Ale co z ludźmi, którzy umarli bez chrztu lub nawet nic nie wiedząc o Jezusie Chrystusie? Jak mogą zostać zbawieni?

Na szczęście Bóg jest kochający i umożliwił wszystkim ludziom — nawet po śmierci — otrzymanie wszystkich Jego błogosławieństw. W świątyni chrzty i inne niezbędne obrzędy są dokonywane w zastępstwie osób, które zmarły, nie otrzymawszy za życia możliwości ich przyjęcia. Apostoł Paweł mówił o tej praktyce na kartach Biblii (zob. I List do Koryntian 15:29), a członkowie Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich kontynuują ją w naszych czasach.

Jak to działa: święci w dniach ostatnich badają historię rodziny i odkrywają imiona i nazwiska osób, które zmarły, nie otrzymawszy chrztu. Wówczas członkowie Kościoła przyjmują w świątyni chrzest w zastępstwie tych przodków. Ta służba na rzecz bliźnich jest ofiarowywana z miłości — a ponieważ życie trwa po śmierci, osoby zmarłe są świadome tych obrzędów i mogą zdecydować, czy przyjmą je, czy nie.

Rodziny zajmują centralne miejsce w Bożym planie szczęścia, a małżeństwo ma w zamierzeniu trwać również po śmierci. W świątyni mąż i żona jednoczą się na zawsze. Ta ceremonia ślubu nazywana jest „zapieczętowaniem” świątynnym, ponieważ para łączy się, czyli jest zapieczętowana, na to życie i na wieczność. Dzieci mogą również zostać zapieczętowane do swoich rodziców na wieczność w świątyni.

Podczas ceremonii zapieczętowania w świątyni panna młoda i pan młody obiecują całkowicie szanować i kochać siebie nawzajem oraz zobowiązują się podążać za naukami i przykładem Jezusa. W zamian otrzymują obietnicę, że ich małżeństwo i rodzina będą trwać w przyszłym życiu.

Czasami panna młoda i pan młody biorą w świątyni ślub w ramach ceremonii zapieczętowania. Potem często ma miejsce przyjęcie weselne lub inna tradycyjna uroczystość dla przyjaciół i rodziny w innym miejscu. W innych sytuacjach mąż i żona, którzy wcześniej zawarli związek małżeński, oraz dzieci, które mają, są zapieczętowani w świątyni jako wieczna rodzina.